Uitspraken Tuchtraad 2026

Deze zaak gaat over het standpunt van aangeslotene over de door klaagster gevraagde vergoeding van kosten van een contra-expertise. De achtergrond is dat klaagster schade heeft gemeld aan een bij aangeslotene verzekerde stacaravan. De omvang van de schade aan de stacaravan is vastgesteld in een akte van taxatie door de door aangeslotene ingeschakelde expert en de contra-expert van klaagster. Aangeslotene heeft de door klaagster gemaakte kosten voor de contra-expert niet volledig vergoed omdat zij de hoogte van de kosten niet redelijk vindt. Aangeslotene heeft zich aanvankelijk op nieuwe verzekeringsvoorwaarden beroepen. Later heeft zij erkend dat de oude verzekeringsvoorwaarden van toepassing zijn, maar zij bleef van mening dat de expertisekosten mogen worden getoetst aan de redelijkheid en dat zij zonder onderbouwing van de factuur geen aanvullende vergoeding hoefde te betalen. De klacht is na behandeling door de voorzitter van de Geschillencommissie van Kifid aan de Tuchtraad doorgeleid. De Tuchtraad moet beoordelen of aangeslotene tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld door aanvankelijk de nieuwe verzekeringsvoorwaarden toe te passen en door het standpunt in te nemen dat zij op basis van de oude verzekeringsvoorwaarden een dubbele redelijkheidstoets mocht toepassen. De Tuchtraad oordeelt de klachten ongegrond.

In de kern gaat de klacht over het niet meenemen van de door klaagster aan de benadeelden voorgeschoten buitengerechtelijke kosten in de schadeafwikkeling, onheuse bejegening en een onzorgvuldige klachtafhandeling. De Tuchtraad acht de klacht ongegrond.

Aangeslotene heeft aan de samenwerking met klaagster als belangenbehartiger voorwaarden gesteld. Voor een samenwerking tussen een aangeslotene en belangenbehartigers van benadeelden is een vertrouwensbasis nodig. Wanneer het vertrouwen op verdedigbare gronden is weggevallen, kan het redelijk zijn dat een aangeslotene voorwaarden stelt aan de (verdere) samenwerking. Dat heeft aangeslotene gedaan en de Tuchtraad acht dat niet onredelijk. Deze klacht is ongegrond. De klacht over de wijze waarop de directieklacht is behandeld, is gegrond. De klachtbehandelaar die namens de directie heeft gereageerd op de klachten, is actief betrokken geweest in de gesprekken over de voorwaarden die aan de samenwerking met klaagster werden gesteld. Door deze handelwijze is een onafhankelijke beoordeling van de klachten niet gewaarborgd.

De klacht gaat over het handelen van aangeslotene in vervolg op uitspraak 24-010, waarin is geoordeeld dat aangeslotene bij haar eenzijdige afwikkeling van de schade van klager onvoldoende duidelijkheid heeft gegeven over de hoogte van de vergoeding voor verschotten en buitengerechtelijke kosten. De Tuchtraad is van oordeel dat klager ontvankelijk is in zijn klacht en dat aangeslotene geen tuchtrechtelijk verwijt treft. Dat aangeslotene niet uit eigen beweging na de uitspraak van 24-010 contact heeft opgenomen met klager, is van onvoldoende gewicht om aangeslotene daarvan een tuchtrechtelijk verwijt te kunnen maken. Aangeslotene heeft in redelijkheid het standpunt mogen innemen dat niet is voldaan aan de dubbele redelijkheidstoets bij het weigeren van de verschotten en buitengerechtelijke kosten waar namens klager aanspraak op werd gemaakt.

De klacht gaat over het niet meenemen van de door klaagster aan de benadeelden voorgeschoten buitengerechtelijke kosten in de schadeafwikkeling, onheuse bejegening en een onzorgvuldige klachtafhandeling. De Tuchtraad oordeelt dat klaagster niet-ontvankelijk is in haar klacht.

De Tuchtraad oordeelt dat de verzekeraar bij de behandeling van het dossier van klager en de klachtafhandeling niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. De beëindiging van alle verzekeringen van klager heeft weliswaar te voortvarend plaatsgevonden, maar deze omissie is niet zo ernstig dat aangeslotene daarvan een tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt. Daarbij is van belang dat aangeslotene de beëindiging na korte tijd ongedaan heeft gemaakt. De klacht van klager is ongegrond verklaard.

De klacht gaat over het handelen van aangeslotene als rechtsbijstandverzekeraar van klager toen klager verhaal zocht voor opgelopen letselschade als gevolg van een verkeersongeval. Daarnaast klaagt klager over de interne klachtbehandeling door aangeslotene. Klager stelt onder meer dat aangeslotene en de door haar ingeschakelde medisch adviseur in strijd met de ‘Medische paragraaf’ van de Gedragscode Behandeling Letselschade hebben gehandeld. De Tuchtraad verklaart de klacht ongegrond.

De klacht gaat over de manier waarop klager en zijn partner zijn behandeld bij de opzegging van hun rechtsbijstandverzekering door aangeslotene. Daarnaast wordt erover geklaagd dat aangeslotene het (met ingang van 1 oktober 2020) vervallen Keurmerk Klantgericht Verzekeren op haar briefpapier vermeldt. De Tuchtraad is van oordeel dat aangeslotene bij de opzegging van de rechtsbijstandverzekering geen standpunten heeft ingenomen die redelijkerwijs onverdedigbaar waren. Het gebruik van het vervallen Keurmerk Klantgericht Verzekeren acht de Tuchtraad slordig en onzorgvuldig, maar niet tuchtrechtelijk verwijtbaar, omdat sprake lijkt te zijn van een incidentele vergissing die na het aan het licht komen ervan is hersteld.

De klacht van klaagster betreft de behandeling van haar letselschadedossier door
aangeslotene als rechtsbijstandsverzekeraar na een val in een sportschool in oktober 2013.
Klaagster verwijt aangeslotene met name schending van diverse gedragsregels uit de
Gedragscode Behandeling Letselschade, hierna ook ‘GBL’. De Tuchtraad ziet onvoldoende
aanknopingspunten in het dossier voor het oordeel dat aangeslotene tuchtrechtelijk
verwijtbaar heeft gehandeld.