Uitspraken Tuchtraad 2025

De klacht van klaagster gaat over 1) de informatieverstrekking door aangeslotene over de
uitkeringsmogelijkheden van haar lijfrentespaarrekening en 2) over de helderheid in de
communicatie rondom de gebruikte handelsnaam en de vennootschap waarmee klaagster
daadwerkelijk zaken mee heeft gedaan. De Tuchtraad is van oordeel dat de
informatieverstrekking ter zake van de uitkeringsmogelijkheden van de lijfrentespaarrekening
van klaagster beter had gekund en dat aangeslotene duidelijker en transparanter had moeten
communiceren over de specifieke kenmerken van de desbetreffende lijfrentespaarrekening in
geval van een in het buitenland woonachtige klant en over de vennootschap waarmee
klaagster (uiteindelijk) te maken had.

Klacht over de behandeling door aangeslotene van de aansprakelijkheidsclaim van klagers op
verzekerden van aangeslotene. Klachten die betrekking hebben op geschilpunten die reeds
door andere bevoegde instanties zijn beslist. De Tuchtraad oordeelt klagers niet-ontvankelijk
in hun klacht. Gelet op de veelheid aan de tussen partijen gevoerde procedures, had het op
de weg van klagers gelegen om voldoende specifiek te omschrijven op welke geschilpunten
nog niet is beslist en waar het klagers nu nog om gaat. Daarbij geldt dat de Tuchtraad niet
kan treden in een civielrechtelijke beoordeling van het geschil.

De klacht gaat over de wijze van communiceren door aangeslotene. Aangeslotene is alleen digitaal bereikbaar. Klager is van mening dat aangeslotene altijd telefonisch bereikbaar moet zijn. De Tuchtraad oordeelt dat er niet een wettelijke of gedragsrechtelijke regel is op grond waarvan een dergelijke verplichting geldt. Dit brengt mee dat de klacht van klager ongegrond is. Dit neemt evenwel niet weg dat een aangeslotene ervoor moet zorgdragen dat zij klantvriendelijk en efficiënt met haar klanten kan communiceren.

De klacht is dermate onvoldoende geconcretiseerd dat niet kan worden beoordeeld of aan aangeslotene tuchtrechtelijke verwijten te maken vallen. De klacht is daarmee ongegrond.

De klacht gaat over de behandeling door aangeslotene (als aansprakelijkheidsverzekeraar van de wederpartij van klager) van een aansprakelijkheidsclaim van klager. De Tuchtraad oordeelt dat een aansprakelijkheidsverzekeraar bij de behandeling van een aansprakelijkheidsclaim optreedt ten behoeve van de eigen verzekerde en bij de uitvoering daarvan grote vrijheid heeft. De wijze waarop aangeslotene de aansprakelijkheidsclaim van klager heeft behandeld ten behoeve van haar verzekerde is niet van dusdanige aard geweest dat sprake was van tuchtrechtelijk verwijtbaar gedrag jegens klager.

De klachten hebben als achtergrond de opzegging van klagers arbeidsovereenkomst, na twee jaar arbeidsongeschiktheid. Dit heeft geleid tot een letselschadeclaim tegen zijn voormalige werkgever en een beroepsaansprakelijkheidsclaim tegen zijn advocaat wegens het uitbrengen van een negatief cassatieadvies. Aangeslotene is aansprakelijkheidsverzekeraar van zowel de voormalige werkgever als van de betreffende advocaat. Beide claims zijn door aangeslotene in behandeling genomen.

Klager heeft vervolgens vele – overigens ongestructureerde en moeilijk te begrijpen – klachten geuit tegen (onder meer) aangeslotene. Tijdens en na de schriftelijke fase van het onderzoek bij de Tuchtraad heeft klager, ondanks herhaalde waarschuwingen, zich in toenemende mate persoonlijk, schofferend en racistisch geuit. De Tuchtraad staakt de behandeling van de klachten.

De klacht gaat over de wijze waarop de letselschadeclaim van klager onder zijn Schadeverzekering Inzittenden bij aangeslotene is behandeld. De kern van de klacht is dat aangeslotene naar klager toe niet heeft gedaan wat zij belooft in haar brochure Personenschade en zoals wordt beloofd in de Gedragscode Behandeling Letselschade die zij heeft onderschreven. Klager voelde zich niet als klant behandeld maar als tegenpartij. Aangeslotene heeft erkend dat zij klager meer als klant en minder ‘als tegenpartij’ had kunnen behandelen. Daarnaast is aangeslotene ook in de communicatie en in de wijze waarop het dossier is behandeld op punten tekortgeschoten. Geen tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen.

Klager klaagt over de behandeling van zijn letselschadeclaim door aangeslotene. Partijen hebben met behulp van een mediationtraject overeenstemming bereikt over een minnelijke regeling. Dat neemt niet weg dat klager het handelen van aangeslotene door de Tuchtraad getoetst wil zien. Klager is van mening dat aangeslotene verschillende gedragscodes heeft geschonden. De Tuchtraad oordeelt dat klager niet-ontvankelijk is in zijn klacht.

Volgens klagers heeft aangeslotene zich niet gedragen zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend rechtsbijstandsverlener mag worden verwacht. Aangeslotene heeft, door op voorhand duidelijkheid te willen verkrijgen over de hoogte van de kosten van de gekozen (externe) advocaat en eisen te stellen aan het plan van aanpak van de advocaat, verhinderd dat de advocaat voortvarend de belangen van zijn cliënten heeft kunnen behartigen. Daarnaast heeft aangeslotene zonder toestemming van klagers het dossier van klagers aan twee advocaten voorgelegd met het verzoek een schatting te maken van de te verwachten kosten in het geschil. De Tuchtraad acht de klachten gegrond. De Tuchtraad geeft aangeslotene een waarschuwing.

De klacht gaat over de rechtsbijstand die aangeslotene heeft verleend in een medische aansprakelijkheidskwestie. De Tuchtraad kan geen inhoudelijk oordeel geven. De klacht is na de behandeling bij het Kifid niet door de Voorzitter van de Geschillencommissie doorgezonden aan de Tuchtraad en klaagster kan niet worden aangemerkt als belanghebbende in de zin van het Reglement.

Volgens klager heeft aangeslotene zich onredelijk opgesteld bij de afwikkeling van zijn letselschadeclaim na een verkeersongeval. Aangeslotene probeert klager moe te strijden [om] schade en kosten onbetaald te kunnen laten, traag te reageren, de claim eenzijdig af te wikkelen, mediation te weigeren en eigen beleid toe te passen op de vergoeding van buitengerechtelijke kosten. De Tuchtraad oordeelt dat de klacht ongegrond is.

Klagers vinden dat aangeslotene tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld omdat zij de opname van een gesprek met de fraudecoördinator van aangeslotene niet heeft verstrekt, terwijl hier bij herhaling om is gevraagd. Deze klacht is gegrond. Klagers klagen er ook over dat aangeslotene de interne klachtprocedure niet op orde heeft. De Tuchtraad is van oordeel dat deze klacht niet gegrond is. De overige klachten kan de Tuchtraad niet behandelen omdat de Geschillencommissie van Kifid al over deze klachten heeft geoordeeld. De Tuchtraad ziet geen aanleiding tot het opleggen van een maatregel.

Volgens klager heeft aangeslotene zijn zaak niet serieus opgepakt en beoordeeld. Aangeslotene heeft zonder klager te horen dekking afgewezen. Ook de klacht hierover heeft aangeslotene zonder contact met klager afgewezen. De Tuchtraad is van oordeel dat aangeslotene tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld door een redelijkerwijs onverdedigbaar standpunt in te nemen en door klager in strijd met eerst de Kwaliteitscode Rechtsbijstand 2022 en vervolgens met de Gedragscode Klachtbehandeling niet te horen. De handelwijze van aangeslotene geeft niet de indruk dat zij klager heeft willen bijstaan. De Tuchtraad acht het opleggen van een maatregel op zijn plaats en geeft aangeslotene een waarschuwing.

Klager klaagt over het niet (tijdig) overgaan tot betaling van de buitengerechtelijke kosten in
een tweetal letselschadedossiers en de vertraging die daardoor in de behandeling van de
dossiers is ontstaan.